دومین شب کنسرت را رفته بودم. آهنگسازی و تنظیم درخشانی مخصوصا در قسمت همایون عالی بود. استفاده بجا و مناسب از صدای بم( قیچک باس و عود) و رنگ آمیزی و هارمونی مناسب این کار را از باقی کارهای درخشانی مجزا می ساخت.
طراحی دکور مانند همیشه حرف نداشت. ولی ایکاش شجریان در اوج از صحنه خداحافظی کند و دوستدارانش را با خاطره دستان و چشمه نوش و فریاد تنها گذارد.
کاش استاد دیگر نخواند.
+
نوشته شده در یکشنبه دوم تیر 1387ساعت 12:20 توسط دانیال گرزین
|
